Νεαρή λιμόζα έσπασε το ρεκόρ Γκίνες πετώντας από την Αλάσκα στην Αυστραλία χωρίς στάση

Η θαλασσολιμόζα αναχώρησε από την Αλάσκα στις 13 Οκτωβρίου 2022 και προσγειώθηκε 3.560χλμ μακριά, στην Τασμανία, χωρίς να σταματήσει ούτε μια φορά για τροφή ή ξεκούραση

Το ρεκόρ της μετανάστευσης μεγαλύτερης διάρκειας χωρίς στάση κατέρριψε μία νεαρή λιμόζα, διανύοντας απόσταση 13.560 χιλιομέτρων (8.435 μιλίων) από την Αλάσκα στην Τασμανία της Αυστραλίας, όπως ανακοίνωσε ο οργανισμός των Παγκοσμίων Ρεκόρ Γκίνες.

Η θαλασσολιμόζα με αριθμό «234684» έφερε δορυφορικό πομπό 5g, όταν αναχώρησε από την Αλάσκα στις 13 Οκτωβρίου 2022 και προσγειώθηκε στην Τασμανία 11 ημέρες αργότερα, χωρίς να σταματήσει ούτε μια φορά για τροφή ή ξεκούραση, ανέφερε ο οργανισμός των Ρεκόρ Γκίνες.

Η απόσταση που διανύθηκε ισοδυναμεί με το να κάνει κάποιος 2,5 φορές το ταξίδι από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη, ή με το ένα τρίτο της πλήρους περιφέρειας του πλανήτη.

Το προηγούμενο ρεκόρ είχε καταγραφεί το 2020 από ένα άλλο πτηνό του ίδιου είδους και η φετινή θαλασσολιμόζα το κατέρριψε κατά 350 χιλιόμετρα (217 μίλια).

Ο Έρικ Γουόλερ της οργάνωσης Birdlife Tasmania δήλωσε στον οργανισμό των Ρεκόρ Γκίνες ότι το πτηνό έχασε «το μισό ή περισσότερο από το σωματικό του βάρος κατά τη διάρκεια συνεχούς πτήσης ημέρας και νύχτας».

Για τα αποδημητικά πουλιά, μια χαμένη στροφή μπορεί να αποδειχθεί μοιραία επειδή περνούν αρκετές εβδομάδες πετώντας πάνω από ωκεανούς και ηπείρους από τη μια άκρη του πλανήτη στην άλλη, αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο οργανισμός.

Αν και τα περισσότερα πουλιά μεταναστεύουν πολλά μίλια αναζητώντας τροφή και θερμότερο κλίμα, ορισμένα έχουν την ικανότητα να μεταμορφώνονται σωματικά για να ανταποκρίνονται στις περιβαλλοντικές συνθήκες.

Ορισμένα είδη μπορούν να αλλάξουν δραστικά το σώμα και τον μεταβολισμό τους, συρρικνώνουν το μέγεθος των εσωτερικών τους οργάνων, αποκτούν γρήγορα βάρος και καίνε τα αποθέματα λίπους, κοιμούνται ελάχιστα και έχουν πολλές άλλες ιδιότητες που μοιάζουν με υπερδυνάμεις, αναφέρει ο οργανισμός των Ρεκόρ Γκίνες.

Οι θαλασσολιμόζες δημιουργούν χώρο για πλούσια σε ενέργεια λίπη απορροφώντας το 25% του ιστού που σχηματίζει το πεπτικό τους σύστημα, το συκώτι και τα νεφρά. Αυτό γίνεται εφικτό μέσω μιας βιολογικής διαδικασίας γνωστής ως αυτοφαγία, μηχανισμό που επιτρέπει στο σώμα να ανακυκλώνει μέρη του εαυτού του, όπως και όταν απαιτείται.

Μπορούν επίσης να κάνουν την καρδιά και τους μύες του στήθους τους μεγαλύτερους κατά τη διάρκεια της πτήσης για να παρέχουν περισσότερη ενέργεια και οξυγόνο σε αυτές τις περιοχές.

«Ο νέος κάτοχος του ρεκόρ είχε την τύχη να επιζήσει από το ταξίδι του στον τεράστιο Ειρηνικό Ωκεανό και σε πολλά νησιά, όπως της Νέας Καληδονίας και του Βανουάτου, όπου φαίνεται ότι έχασε την ευκαιρία να ανεφοδιαστεί με καύσιμα» σημειώνει ο οργανισμός.

Κανονικά, οι θαλασσολιμόζες μεταναστεύουν στη Νέα Ζηλανδία, αλλά το συγκεκριμένο πουλί έκανε μια απότομη στροφή 90 μοιρών και προσγειώθηκε στις ακτές του κόλπου Άνσονς στην ανατολική Τασμανία της Αυστραλίας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Source link

Ειρήνη Κόντη

Είμαι μια πολύ οικολόγα blogger και μου αρέσουν και τατού.

You may also like...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.